Hij leeft teruggetrokken in het plaatsje Astaffort, ten noordwesten van Toulouse, waar hij ook opgroeide en jarenlang gemeenteraadslid was. Daar werkt Francis Cabrel in alle rust aan nieuw repertoire, omringd door zijn enorme collectie gitaren en z’n gezin. Zo eens in de vier, vijf jaar acht hij de tijd rijp voor een nieuw album. Onlangs was het weer zover: ‘Des roses et des orties’ verscheen. Vanmiddag om 17h30 in Het Chanson.
Vanmiddag in Het Chanson (17h30-18h00) muziek uit het tijdperk van de Scopitone: een Jukebox die videoclips vertoonde bij de gedraaide muziek. Vooral in de jaren zestig was dit apparaat erg populair, onder andere in Frankrijk.
Veel van die clips staan nu op YouTube en soortgelijke sites (filmpjes bij de vanmiddag gedraaide muziek staan op http://nl.youtube.com/user/risyho). De technische kwaliteit is niet geweldig, de muziek loopt vaak niet synchroon met de beelden, maar het geeft een mooi tijdsbeeld.
Wie mag toetreden tot de ‘Academie Française’ heeft een status bereikt die nog net niet goddelijk is, in Frankrijk, maar het scheelt niet veel. Begin dit jaar werd Jean-Loup Dabadie hiervoor gekandideerd, journalist, romancier, maar toch vooral bekend geworden als scenarioschrijver én tekstdichter. Vanmiddag in Het Chanson (17h30-18h00) een aantal van zijn liedjes, gezongen door onder meer Serge Reggiani.
Zaterdagmiddag in Het Chanson (17h30) muziek van Thomas Fersen. Zoals wel meer hedendaagse chansonniers begon hij ooit in een Engelstalig punkbandje. Inmiddels maakt hij alweer jaren Franstalige luisterliedjes, maar hij blijft een ‘enfant terrible’, dat zich niets aantrekt van conventies en absurde liedjes zingt, bijvoorbeeld over vliegende zeeslangen en iemand die converseert met zijn eigen skelet. Als begeleidingsinstrument koos hij voor z’n nieuwe cd de ukelele.
Vanmiddag uitsluitend zangeressen en een ‘rappeuse’ in het chansonprogramma op Radio 6 (17h30-18h00). En nee, nou eens geen ‘zuchtmeisjes’.
Sensuele chansonnières staan nogal in de belangstelling, sinds de Nederlandse journalist Guuz Hoogaerts (Nieuwe Revu) een compilatiecd op de markt bracht onder de titel ‘Filles Fragiles’. Hierop staan een aantal van zijn favoriete liedjes, zonder uitzondering gezongen door uitdagende Franstalige dames met iele meisjesstemmetjes. Hoogaerts houdt hierover ook een weblog bij (fillessourires.blogspot.com). Dat doet hij onder de naam Guuzbourg, een knipoog naar Serge Gainsbourg, die met zijn ‘Je t’aime, moi non plus’ grondlegger is van het zuchtgenre.
Op 20 januari vond in de Kleine Komedie te Amsterdam de finale plaats van het ‘Concours de la Chanson Alliance Française’. Het was alweer de 25ste keer dat dit liedjesfestival voor Franstalige muziek werd georganiseerd. Een extra feestelijke en spannende avond dus. Behalve de deelnemers trad onder andere ook de winnares van vorig jaar op: Sandra van Meegen. En als klap op de vuurpijl zong ‘la grande dame de la chanson’, jurylid Liesbeth List, samen met Philippe Elan Brels klassieker ‘Ne me quitte pas’, waarbij een glansrol was weggelegd voor de stemmige contrabas van Reyer Zwart.
In Parijs overleed vanochtend een icoon uit het Franse chansonwereldje: Henri Salvador, negentig jaar oud. In Nederland is hij waarschijnlijk vooral bekend van zijn jazzy cd ‘Chambre avec vue’ uit 2000, waarop je een uiterst relaxte tachtiger met verbazend jong gebleven stem hoort zingen over de geneugten des levens. Sommigen zullen zich misschien ook nog zijn succesnummers uit de jaren vijftig herinneren. Zoals ‘Maladie d’amour’, of het lieflijke ‘L’abeille et le papillon’, twee liedjes die destijds ongetwijfeld vaak in de Arbeidsvitaminen te horen zijn geweest.
Berichten RSS
